Doors of Silence

Ben jij ook zo iemand die tijdens het kijken naar een horrorfilm op de meest enge momenten zijn ogen dicht doet of naar de zijkant gaat zitten kijken? Af en toe een steelse blik naar voren om te checken of het enge moment al voorbij is? Of blijf je zonder blikken of blozen The Conjuring uitkijken? Geen problemen met The Cabin in the Woods? Zorg dan vooral dat je Doors of Silence op je Oculus eens installeert. Succes verzekerd!

Invloed

Een kenmerk van gamen met een VR device op is dat je als speler heel eenvoudig IN de game gezogen wordt. Dat kan heel leuk zijn en bijzonder vervelend. Bijzonder vervelend bijvoorbeeld is het als je kots- en kotsmisselijk wordt van een achtbaan. Het is een gegeven dat de één er gevoeliger voor is dan de ander, maar als je tijdens zo’n achtbaanrit gaat staan dan is er vrijwel niemand die dat zonder heen en weer te bewegen kan doen.

Met andere woorden: iedereen wordt wel beïnvloed door de ervaringen met een VR device. Als een VR ervaring echt binnenkomt, en kijken naar een Disneyfilm met een enge tovenares al zwaar is, dan zal Doors of Silence gegarandeerd voor wat zweterige momentjes zorgen.

Omgeving

De game begint vrij eenvoudig. De speler bevindt zich in een kamer met wat gedempt licht, en wat omgevallen meubilair. De deur zit op slot, een klassiek gegeven. De speler zal op zoek moeten naar voorwerpen die hem helpen verder te komen in de game. Het doel van Doors of Silence is eenvoudig: opgesloten in een schijnbaar volledig verlaten gebouw is het zaak de uitgang te vinden. De bediening is bijzonder basic, bewegen gebeurt op de gebruikelijke manier. Interactie met voorwerpen is mogelijk door simpel op E te drukken. Ook is gebruik van een controller mogelijk.

Beleving

Zoals ook bij films is vooral het geluid, bewust of onbewust, van groot belang bij de beleving van echtheid. In Doors of Silence wordt bijzonder goed gebruik gemaakt van dat gegeven: krakende deuren, onverwachte geluiden die overal vandaan lijken te komen, tikkende buizen: het werkt allemaal erg goed mee aan het gevoel wat onbehagen wat steeds groter wordt. In sommige gangen brandt geen licht, andere gangen hebben flikkerende TL-buizen, in weer andere gangen schijnt het licht vanuit een naastgelegen kamer wat plotseling uit kan gaan… De sfeer wordt grimmig en onheilspellend. De verplichte kelder is uiteraard aanwezig. De speler loopt de trap af en komt in een gangenstelsel onder het gebouw wat ook nog eens half onder water blijkt te staan. Hier wordt het gevoel “ik moet hier weg” steeds groter. Mooi getimede triggers zorgen voor de gegarandeerde forse schokeffecten.

Graphics

Grafisch is de game beslist voldoende, alhoewel de kwaliteit uiteraard minder is dan rechtstreeks op de monitor. Toch is dit zeker niet storend tijdens het spel, de 3D beleving zorgt voor een bijzonder echt gevoel. De Unreal engine wordt regelmatig gebruikt bij VR games en dat is natuurlijk niet voor niets.

Conclusie

Bij aanvang van de game wordt niet voor niets gewaarschuwd dat mensen met hartkwalen dit vooral niet moeten doen. Dit is een aanbeveling die onderstreept kan worden. VR beleving kan per persoon verschillen, en er zijn liefhebbers en wegkijkers bij horrorfilms. De combinatie echter – een horrorgame op een VR device – zorgt gegarandeerd voor natte handjes. Stapje voor stapje wordt de speler verder en verder in het spel gezogen en bouwt de spanning steeds verder op. Ondanks dat het op de Oculus grafisch minder is dan op een monitor is de game voor de liefhebber beslist een aanrader. Je kunt de demo van Doors of Silence downloaden bij The Rift Arcade

We will be happy to hear your thoughts

Reageer!